Νίκησε τους γίγαντές σου

Published on 10 December 2020 at 10:00

Υπάρχει κάτι στο οποίο θα επέτρεπες να σου στερήσει τις υποσχέσεις του Θεού; Υπάρχει μήπως κάποιο εμπόδιο τόσο μεγάλο που δεν μπορείς να ξεπεράσεις ώστε να απολαύσεις όλες τις επαγγελίες Του για την ζωή σου;

ΟΙ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΧΑΝΑΑΝ

 

Ο λαός Ισραήλ, μετά από 430 χρόνια παραμονής στην Αίγυπτο, ξεκίνησε για να κληρονομήσει την Χαναάν, την γη της επαγγελίας. Φτάνοντας στα σύνορα της περιοχής, έστειλε 12 κατασκόπους για να εξετάσουν την γη. Οι άνδρες κατασκόπεψαν για 40 μέρες κι επέστρεψαν περιγράφοντας την Χαναάν ως μια εύφορη γη που έσταζε μέλι και γάλα. Μάλιστα έφεραν για απόδειξη ένα τσαμπί από σταφύλι, το οποίο ήταν τόσο τεράστιο που το έβαλαν σε ξύλο και χρειάστηκαν δύο άντρες για να το μεταφέρουν.

 

Στους δώδεκα κατασκόπους, υπήρχαν δύο άντρες που δεν χρειαζόντουσαν να δουν κάτι άλλο για να επιτεθούν στην Χαναάν, παρά μόνο την υπόσχεση του Θεού και την παρουσία Του μαζί τους. Ήταν ο Ιησούς ο γιος του Ναυή και ο Χάλεβ ο γιος του Ιεφοννή. Αυτοί ηρέμησαν τον λαό μπροστά στον Μωυσή, λέγοντάς τους να ανεβούν αμέσως και να εξουσιάσουν στην περιοχή επειδή μπορούν να κυριεύσουν τους λαούς της γης.

 

Για τους υπόλοιπους δέκα όμως κατασκόπους υπήρχε ένα πρόβλημα που ήταν αξεπέραστο. Στην γη Χαναάν κατοικούσαν γίγαντες, τόσο μεγάλοι που μπροστά τους ένιωθαν σαν ακρίδες. Μπορεί για τους δύο πιστούς κατασκόπους οι παρουσία γιγάντων να ήταν ασήμαντο γεγονός, για τους δέκα όμως ολιγόπιστους ήταν τόσο μεγάλο και αξεπέραστο πρόβλημα που δυσφήμησαν τη γη στον λαό. Όλη την νύκτα εκείνη ο λαός έκλαιγε απαρηγόρητος, λέγοντας πως προτιμούσαν να πεθάνουν στην έρημο! Αποφάσισαν μάλιστα να ορίσουν αρχηγούς για να γυρίσουν πίσω στην Αίγυπτο!

 

Τα αποτελέσματα ήταν οδυνηρά. Ο Θεός καταράστηκε ολόκληρη εκείνη την γενιά γογγυστών ώστε για 38 χρόνια να περιφέρεται στην έρημο μέχρι να πεθάνει όλος ο λαός από 20 ετών και πάνω. Όταν εξέλειψε όλη εκείνη η γενιά, τα παιδιά τους κι οι 2 πιστοί κατάσκοποι, μπήκαν στην Γη της Επαγγελίας. 

 

ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Η ΑΠΙΣΤΙΑ

 

Γιατί όμως άραγε ο Θεός να προστάξει τον Μωυσή να στείλει κατασκόπους στην Χαναάν; (Αριθμοί ιγ 1). Γιατί δεν έκανε το ίδιο όταν έβγαιναν από την Αίγυπτο; Γιατί δεν του είπε να στείλει άνδρες να εξετάσουν την οδό; Γιατί δεν κατασκόπευσαν την περιοχή στο Σινά γύρω από το όρος του Θεού όπου έμειναν για περίπου έναν χρόνο; Γιατί δεν κατασκόπευσαν την οδό μέσα από την μεγάλη και φοβερή έρημο πριν φτάσουν στα σύνορα της Χαναάν; Γιατί ξαφνικά τώρα;

 

Σε όλη την διαδρομή από την Αίγυπτο, στον δρόμο από την Ερυθρά Θάλασσα κι από το πέρασμα από την έρημο Σινά και την έρημο Φαράν μέχρι την γη της επαγγελίας, αυτός που οδηγεί τον λαό Ισραήλ είναι ο ίδιος ο Θεός κι η Παρουσία Του. Ο λαός Ισραήλ δεν έχει ανάγκη κατασκόπους κι οδηγούς γιατί την μέρα ακολουθεί την Νεφέλη και την νύχτα ακολουθεί την Στήλη Πυρός. Μάλιστα μετά την στάση στο Όρος Χωρήβ, το όρος του Θεού όπου ο Μωυσής πήρε τον Νόμο και στήθηκε η Σκηνή του Μαρτυρίου, σε όλες τις οδοιπορίες του λαού η Κιβωτός της Διαθήκης προπορευόταν οδό τριών ημερών και αναζητούσε ανάπαυση για τον λαό (Αριθμοί ι33).

 

Ο λαός όμως ξέχασε τον οδηγό του. Κατασκηνώνοντας στο Κάδης-βαρνή απέναντι από το όρος των Αμορραίων που ο Θεός τους είχε υποσχεθεί για κληρονομιά, ο Μωυσής τους έδωσε εντολή να επιτεθούν και  να κυριεύσουν την περιοχή χωρίς καθόλου να φοβηθούν ή να δειλιάσουν. Όμως μία ρίζα φόβου και απιστίας φώλιαζε στην καρδιά του λαού. Και τότε οι ίδιοι ζήτησαν κατασκόπους. Οι ίδιοι ζήτησαν άνδρες να πάνε πρώτα να εξετάσουν τον δρόμο και την περιοχή (Δευτερονόμιο α22). Ο Θεός δεν αρνήθηκε το αίτημά τους κι έδωσε εντολή στον Μωυσή να στείλει τους άντρες. Το πρόβλημα όμως ήταν πως οι 10, πήγαν να κατασκοπεύσουν με τα μάτια τα σαρκικά τους. Ζύγισαν την δύναμη και τα όπλα τους απέναντι στους λαούς της γης. Μόνο οι 2 είχαν την πίστη που πηγάζει από την πνευματική όραση για μία μάχη πνευματική.

 

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΟΡΑΣΗ

 

Ο Χάλεβ είχε διαφορετικό Πνεύμα από τους υπόλοιπους κατασκόπους. Δεν έβλεπε γίγαντες, αλλά σχίζοντας τα ρούχα του παρακαλούσε την συναγωγή να μην αποστατεί από τον Κύριο ούτε να φοβάται τον λαό της γης επειδή η γη που πάνε να κληρονομήσουν είναι σφόδρα σφόδρα αγαθή γη. Όταν όλοι ένιωθαν σαν μικρές ακρίδες, εκείνος έβλεπε τους γίγαντες σαν μία μπουκιά ψωμί.

 

Η πίστη του Χάλεβ δεν πήγαζε από κάποια δυναμική του χαρακτήρα του ή ήταν χάρισμα της προσωπικότητάς του. Η πίστη του Χάλεβ πήγαζε από την βεβαιότητα που του έδινε η Πνευματική του Όραση. Στην Πνευματική μάχη που είχε να αγωνιστεί, έβλεπε στις ισορροπίες του ουρανού πως οι γίγαντες είχαν ήδη ηττηθεί. "Η σκέπη τους έχει φύγει πάνω από το κεφάλι τους" (Αριθμοί ι9). Οι γίγαντες δεν είχαν πλέον κανέναν να τους υποστηρίζει, αντίθετα ο Θεός είχε αποφασίσει να τιμωρήσει τις αμαρτίες των λαών της περιοχής. Είναι λόγια Καινής Διαθήκης ότι η πάλη μας δεν είναι ενάντια σε αίμα και σάρκα αλλά ενάντια σε αρχές, εξουσίες, δυνάμεις και πνεύματα πονηρά, όμως ο Χάλεβ από τότε φώναζε στον λαό Ισραήλ, με όλη την δύναμη την ψυχής του, να μην φοβούνται τους εχθρούς τους επειδή "η σκέπη τους έχει φύγει πάνω από το κεφάλι τους". 

 

ΔΥΟ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

 

Οι δύο ερωτήσεις που έθεσε ο Χάλεβ, μας ακολουθούν κι εμάς σήμερα σε κάθε δυσκολία που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Θα φωνάξει στους Ισραηλίτες πώς, "Εάν ευαρεστείται ο Κύριος σε εμάς" κι "Εάν ο Κύριος είναι μαζί μας" δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν. Το ίδιο ισχύει και για εμάς. Ας εξετάσουμε τους εαυτούς μας και τις καρδιές μας αν ταυτίζονται με το θέλημα του Θεού. Ας δοκιμάσουμε το περπάτημά μας αν συμβαδίζει με την επιθυμία του Κυρίου. Κι ας υπακούσουμε χωρίς φόβο στις εντολές Του. Μην κοιτάμε με τα σαρκικά μας μάτια τί συμβαίνει γύρω μας, αλλά μένοντας πιστοί στο θέλημά Του, ας εκπληρώσουμε κάθε επιθυμία Του μέσα στην ζωή μας.


Βιβλικές περιγραφές: Αριθμοί κεφάλαιο ιγ και ιδ.