Γιώργος και Δήμητρα Τζωρμπατζάκη

Published on 1 November 2013 at 10:00

-Παιδιά καλησπέρα! Λέω να ξεκινήσουμε με την Δήμητρα! Δήμητρα, πες μας λίγα λόγια για την οικογένεια σου και την παιδική σου ηλικία. Που μεγάλωσες;

ΔΗΜΗΤΡΑ: Μεγάλωσα στο Περιστέρι Αττικής μέσα σε μια ορθόδοξη οικογένεια, σε ένα υγειές περιβάλλον που τόσο ο αδερφός μου όσο και εγώ απολαμβάναμε την αγάπη τον γονιών μας. Υπήρχαν φυσικά οι τριβές μεταξύ γονέα-παιδί, περισσότερο για μας μεταδώσουν αρχές που θα μας βοηθούσαν στην ζωή μας.


-Γιώργο; Εσένα πώς ήταν τα παιδικά σου χρόνια; Είχες επαφή με τον Θεό;

ΓΙΩΡΓΟΣ: Κι εγώ γεννήθηκα σε ορθόδοξη οικογένεια, αλλά μετά από μερικά χρονιά οι γονείς μου γνώρισαν την αλήθεια για τον Κύριο. Ξεκίνησα την πορεία μου με τον Χριστό από τότε που με θυμάμαι! Έχω μια ιδιαίτερη σχέση με τον Θεό γιατί τον θεωρώ πατέρα μου, με αποτέλεσμα μερικές φορές να του είμαι απαιτητικός γιος αλλά πάντα με άκουγε και με βοηθούσε! Μου χάρισε Πνεύμα Άγιο όταν πήγαινα ακόμα γυμνάσιο στα 13 μου. Αναγεννήθηκα κι ένοιωθα διαφορετικός και σκεφτόμουν διαφορετικά!! Άρχισα να έχω επίγνωση μέσα μου καθώς και έλεγχο για ό,τι έκανα είτε ήταν καλό ή κακό... Στα 16 μου βαπτίστηκα και στο νερό. 

 

-Δήμητρα, εσύ είχες κάποια σχέση με τον Θεό;

ΔΗΜΗΤΡΑ: Όχι. Ποτέ δεν απόκτησα “θρησκευτική συνείδηση” να πηγαίνω εκκλησία. Ο Θεος ήταν μία έννοια που κανένας δεν μπορούσε να μου εξηγήσει. Όταν ανοίγαμε θέματα πίστης στην παρέα, καταλήγαμε στο ότι υπάρχει κάτι δυνατότερο και ανώτερο από τον άνθρωπο, απλά εμείς δεν ξέρουμε τι και πως είναι!


-Πότε ήταν η πρώτη σου επαφή με τον Θεό;

ΔΗΜΗΤΡΑ: Στα 17 μου έμαθα ότι ο πατέρας μου ήταν άρρωστος και χρειαζόταν μεταμόσχευση ήπατος. Οι γονείς μας το ήξεραν απλά δεν ήθελαν να μας στεναχωρήσουν. Όλα πήγαιναν καλά, μέχρι που από ένα επιπόλαιο χτύπημα μεταφέρθηκε στην εντατική. Μόνο ένα βράδυ έμεινε στην εντατική και πήγαμε να τον δούμε. Όλοι περιμέναμε το χειρότερο. Όταν τον είδα δεν μπορούσα να σταματήσω να κλαίω. Μας κοίταξε με τον αδερφό μου και μας είπε «Όλα θα πάνε καλά» και τον πίστεψα. Όταν γυρίσαμε σπίτι, μας ενημέρωσαν ότι η κατάστασή του ήταν κρίσιμη. Πήγα στο δωμάτιο και εκεί προσευχήθηκα, πρώτη φορά γονατίζοντας στο Θεό. Ένιωθα ότι ήταν το μόνο που μπορούσα να κάνω, του ζήτησα να πάρει τον πατέρα μου αν εκείνος υπέφερε ή να κάνει ότι Εκείνος νομίζει καλύτερο. 

 

-Όταν πέθανε πώς ένιωσες;

ΔΗΜΗΤΡΑ: Όταν μας ενημέρωσαν ότι πέθανε το μόνο που σκεφτόμουν είναι ότι το επέτρεψε ο Θεός, ήταν η μόνη παρηγοριά μου. Ήταν όλα σχέδια Σου Θεού. 

 

-Η φυγή του πατέρα σου άλλαξε τα πράγματα μέσα στο σπίτι;

ΔΗΜΗΤΡΑ: Ναι, σίγουρα, άλλωστε μέσα 1,5 χρόνο όλα είχαν αλλάξει. Προτέθηκαν στην οικογένεια άλλα δύο μέλη, ο Βασίλης ο πατριός μου και η μικρή μου αδερφή Αγάπη. Τον πατριό μου χρησιμοποίησε ο Θεός για να Τον γνωρίσουμε.


-Πώς έγινε; Ήταν ήδη πιστός;

ΔΗΜΗΤΡΑ: Ο πατέρας του Βασίλη είχε γνωρίσει τον Κύριο και προσπαθούσε επί χρόνια να τον στρέψει προς τον Θεό. Ώσπου μια βραδιά βρεθήκαμε όλοι μαζί κι άκουσα για πρώτη φορά ότι ο Θεός είναι ζωντανός κι ότι έστειλε τον μονάκριβο υιό Του στη γη για μάς. Δεν ενθουσιάστηκα αλλά ούτε ήμουν αρνητική στο να επισκεφτώ την εκκλησία. Πήγαμε το επόμενο πρωινό την Κυριακή ο πατριός μου κι εγώ, και εκεί είδα ανθρώπους χαρούμενος να διαβάζουν τις γραφές και να μιλούν με τέτοιο τρόπο για Σον Θεό λες και τον ήξεραν προσωπικά, λες και τον έβλεπαν. 

 

-Και τελικά; Ακολουθήσατε τον Κύριο; 

ΔΗΜΗΤΡΑ: Ο Πατριός μου έδωσε πρώτος τη καρδιά του στο Χριστό και βαφτίστηκε, ακολούθησε ο αδερφός μου κι η μητέρα μου. Εγώ προσευχόμουν να με αλλάξει ο Κύριος αλλά κάθε φορά που έδινα την καρδιά μου μετά από λίγο απογοητευόμουν, ξανά άρχιζα τα ίδια και σταματούσα να πηγαίνω εκκλησία. Έβλεπα όμως έντονα το πώς είναι να ζεις με τον Θεό μέσα από την οικογένειά μου, το πόσο είχαν αλλάξει, ο αδερφός μου έκοψε το κάπνισμα, τα ξενύχτια, τα μαλώματα, την ομιλία του. Το μόνο που άκουγα μέσα στο σπίτι ήταν το τι κάνει Ο Κύριος!

 

-Εσύ, πότε αποφάσισες να ακολουθήσεις;

ΔΗΜΗΤΡΑ: Μια μέρα ενώ μου μιλούσε η μητέρα μου, βούρκωσε και μου ’πε «είχα μια συζήτηση θέλεις να την μάθεις;;». Άρχισε να μου λέει για τον ουρανό πως θα είναι και μου είπε ότι θέλει να είμαι και εγώ εκεί. Τότε θυμήθηκα ότι είχα διαβάσει ένα φυλλάδιο “Αυτή ήταν η ζωή σου” το οποίο αναφέρει για το πώς είσαι σαν αμαρτωλός και πως μπορείς να σωθείς! Εκεί φοβήθηκα, κατάλαβα ότι ο Θεός δεν είναι παιχνίδι να πας μια φορά να δοκιμάσεις και να φεύγεις, θέλει να σε γνωρίσει και χρησιμοποιεί κάθε τρόπο. Είναι μια υπόσχεση ζωής, όταν αποφασίσεις να τον ακολουθήσεις, μια μέρα θα δεις Σον Θεό με όλη την Δόξα Σου, θα ζεις μαζί Σου.

 

-Και έδωσες τελικά τότε την καρδιά σου στον Χριστό;

ΔΗΜΗΤΡΑ: Μια βραδιά αποφάσισα να πάω ξανά εκκλησία. Εκεί ρώτησε ο ποιμένας αν υπάρχει κάποιος που θέλει να δώσει την καρδιά του και να γνωρίσει ως προσωπικό του σωτήρα τον Χριστό. Κάτι μέσα μου έλεγε πήγαινε μην φοβάσαι και ξαφνικά έρχεται ο αδερφός μου, με παίρνει από το χέρι και με πάει για προσευχή. Ένιωθα ότι δεν μπορώ να δεχτώ τον Χριστό γιατί είμαι αμαρτωλή και ντρεπόμουν. Αποφάσισα ότι μόνο ο Θεός μπορεί να πάρει τις ενοχές μου και να διορθώσει τα λάθη μου. Κατάλαβα ότι έχω την ευκαιρία να ζήσω μια νέα ζωή μαζί με τον Κύριο Ιησού Χριστό, είχα ανάγκη να τον λέω Πατέρα μου, Του ζήτησα να με συγχωρήσει και να με κάνει παιδί δικό Του, να μου αλλάξει τη ζωή μου και να με σώσει. Έτσι και έγινε. Από εκείνη την βραδιά τον Νοέμβρη του 2010 ακολουθώ τον Κύριο μέχρι και σήμερα. Ένιωσα πολύ έντονα την αλλαγή μέσα μου γιατί κατάλαβα ότι ήμουν 19 χρονών και αντί να ζω την ζωή μου την έχανα σε δήθεν ευχαριστίες της ζωής.

 

-Γιώργο, εσύ που από μικρός έζησες τα πράγματα του Θεού, πώς ήταν η μετέπειτα πορεία σου; Πώς τα αντιμετώπισες μεγαλώνοντας; 

ΓΙΩΡΓΟΣ: Κάποια στιγμή κι ύστερα από κάποιες συνθήκες, σαν οικογένεια αποκοπήκαμε από την εκκλησία και την κοινωνία με τα αδέρφια της εκκλησίας. Επισκεφθήκαμε βέβαια διάφορες εκκλησιές αλλά πουθενά δεν ένοιωθα ότι γέμιζα. 

 

-Αυτή η αλλαγή σε επηρέασε;

ΓΙΩΡΓΟΣ: Άρχισα να ξεφεύγω και να είμαι "πνευματικός τουρίστας"! Απλά "φωτογράφιζα" τον Κύριο και δεν τον ένιωθα! Ένιωθα ότι ο "κόσμος" με γέμιζε περισσότερο από το Θεό, κι ότι μου πρόσφερε ευτυχία, αγάπη και κοινωνική "θέση" στη παρέα. Κάποια στιγμή όμως έφυγα τελείως από τα πράγματα του Θεού! Ήμουν με τα δυο πόδια στο βούρκο του κόσμου! Σύχναζα σε μπαρ κάθε βράδυ, κάπνιζα αρκετά, και κάποιες στιγμές πήρα ναρκωτικά για να δοκιμάσω λόγω που η παρέα κάπνιζε και δεν ήθελα να με θεωρούν "ξενέρωτο"! Αν κι ορισμένες φορές όταν ήμουν στεναχωρημένος τα ναρκωτικά μου έδιναν κάποιες αμυδρές στιγμές χαράς και ευτυχίας, οι οποίες ήταν φυσικά παροδικές και ψεύτικες. Παρόλο που ξόδευα σχεδόν όλα μου τα χρήματα στη διασκέδαση και στα τσιγάρα τίποτα δε με γέμιζε πλέον...  

 

-Μέσα σε αυτή την περίοδο δεν είχες καμία επαφή με τον Θεό;

ΓΙΩΡΓΟΣ: Κάποιες φορές επισκέφθηκα την εκκλησία, γιατί ήξερα κι ένιωθα ότι είχα αφήσει το Θεό για τα καλά, αλλά Εκείνος όχι! Ήταν εκεί πάντα σαν πατέρας στο πλευρό μου! Όταν χρειαζόμουν βοήθεια η προστασία Σου ήταν εκεί! Και σε τσακωμούς και σε αγώνες ταχύτητας που είχα μπλεχτεί, ήταν πάντα εκεί! Ήξερα ότι υπάρχει κι ότι είναι αληθινός απλά δεν ήθελα να μπω σε κάποια εκκλησία λόγω του ότι "έχω χρόνο" κι ότι δεν θα έρθει το τέλος από τη μια μέρα στην άλλη "Η ζωή είναι μπροστά μου" συνήθιζα να λέω!!!

 

-Πόσο καιρό κράτησε όλο αυτό;

ΓΙΩΡΓΟΣ: Αυτό γινόταν μέχρι τα 25 μου. Οι γονείς μου είχαν αρχίσει τότε να πηγαίνουν στη Πεντηκοστή στο Ρέθυμνο και έτσι εγώ ξανάρχισα να προσεύχομαι σπίτι και να βλέπω που και που κανένα κήρυγμα στο ίντερνετ. Τότε ξεκίνησε ο Κύριος να εργάζεται με εμένα προσωπικά.

 

-Τί εννοείς; Τί έγινε;
ΓΙΩΡΓΟΣ: Λόγω της δουλειάς έβγαινα στις ταράτσες, και χωρίς να το ξέρω έπαθα άτυπη πνευμονία ΓΙΑ 15 ΜΕΡΕΣ!!! Το βράδυ είχα πυρετό, το πρωί ήμουν περδίκι, οπότε δεν έδινα σημασία!!! Φτάνει η Κυριακή, ημέρα εκκλησιασμού! Ήταν να πάω κι εγώ στο Ρέθυμνο με τους δικούς μου να ξαναρχίσω να πηγαίνω εκκλησία "δοκιμαστικά". Όμως δεν ένοιωθα καλά κι ενώ ήμουν στο σπίτι των γονιών μου, στη κουζίνα συγκεκριμένα... λιποθύμησα!! Για πρώτη φορά στην ζωή μου! Αυτό που ένιωσα δεν μπορώ να πω ούτε μπορώ να το περιγράψω, απλά θα πω ότι το πνεύμα μου λυπήθηκε που ξανά άνοιξα τα μάτια μου!!!... Ένιωθα την Παρουσία του Κυρίου, μετά από πολλά χρόνια!! Ένοιωσα τεράστια θλίψη που "επέστρεψα" αλλά ήξερα ότι ο Θεός κάτι θέλει από μένα! ΢την συνέχεια με πήρε το ΕΚΑΒ στο ΠΕΠΑΓΝΗ με 4 πίεση, για εξετάσεις όπου διαγνώστηκε το πόρισμα της βαριάς σε μορφή πνευμονία, έκατσα 4-5 μέρες μέσα στο νοσοκομείο. Μετά από εκείνες τις μέρες όλα άλλαξαν και είδα ότι τίποτα μα ΤΙΠΟΤΑ δεν είναι δικό μου! Ούτε καν το επόμενο λεπτό ζωής μου που έρχεται. Ένοιωθα ότι είμαι ένα μηδέν! Άλλαξε ριζικά η ζωή μου και η άποψη μου για την σχέση που είχα δημιουργήσει όλα αυτά χρόνια μακριά από τον Θεό! 

 

-Δήμητρα; Εσύ είχες κάποια προσωπική εμπειρία με τον Θεό;

ΔΗΜΗΤΡΑ: Η πρώτη μου εμπειρία ήταν όταν άρχισα να Τον ομολογώ με την ζωή μου. Στην σχολή οι συμφοιτήτριες μου καταλάβαιναν ότι είχα αλλάξει τρόπο ζωής, είχα αρχίσει να διαβάζω τον Λόγο Του Θεού, να προσεύχομαι, να εκκλησιάζομαι. Οπότε όταν με ρωτούσαν «μα γιατί δεν θες να βγούμε, τι άλλαξε;» Τους έλεγα είναι απλό, πιστεύω στον Χριστό και ακολουθώ τον τρόπο που Εκείνος θέλει να ζω! Φυσικά με κοιτούσαν με μάτια γουρλωμένα λέγοντας, «εντάξει κάτι δεν πάει καλά»!!!  

 

-Πνεύμα Άγιο;

ΔΗΜΗΤΡΑ: Ο Κύριος μου χάρισε το Πνεύμα το Άγιο, χωρίς να το ζητήσω γιατί ήμουν πολύ νέα στη πίστη και δεν ήξερα ακόμα πως και τι να ζητήσω από τον Θεό. Άκουγα αδέρφια βαφτισμένα με Πνεύμα Άγιο και την οικογένεια μου και απλά έλεγα από μέσα μου «δεν ξέρω πως θα το πάρω, αλλά το θέλω πολύ!». Έτσι σε ένα σπίτι αδερφών, υμνώντας τον Θεό ήρθε το Πνεύμα Σου Κύριου και ένιωσα μια ζεστασιά και ότι αυτή η στιγμή δεν θα τελειώσει ποτέ, δεν περιγράφεται με λόγια! Μετά από δύο μήνες περίπου ο Κύριος με επισκέφτηκε με δύναμη σε προσευχή μέσα στην εκκλησία με βάφτισε με Πνεύμα Άγιο. “Πετούσα” από την χαρά μου γιατί ήταν το πρώτο δώρο μου!! Με δυνάμωσε πάρα πολύ και με βοήθησε να στηριχτώ ακόμα πιο πολύ στον Κύριο.

 

-Άλλη εμπειρία;

ΔΗΜΗΤΡΑ: Σε μία προσευχή μου, είχα ζητήσει από τον Θεό να μου δώσει κάποιο πρόσωπο στο οποίο μπορώ να στηριχτώ είτε αυτό το πρόσωπο να είναι ο ποιμένας της εκκλησίας είτε αργότερα ο άντρας μου (πολύ αργότερα γιατί δεν ήθελα να παντρευτώ από τα 19 μου). Ο Κύριος το ίδιο βράδυ μου χάρισε ένα όραμα. Λίγο προτού πέσω για ύπνο ένιωσα ότι φεύγω από το κρεβάτι μου, ντυμένη στα λευκά και έβλεπα γύρω μου σύννεφα και δύο μεγάλα χέρια αντρικά, πολύ μεγάλα και πολύ καθαρά. Άκουσα τον Κύριο σαν τρεχούμενα νερά (σαν να μιλάει ποτάμι) να μου λέει «Εγώ θα είμαι αυτός που θα σε κρατάει όταν πας να πέσεις και εγώ θα είμαι το στήριγμά σου». Φυσικά όταν συνήλθα τσίριζα και σήκωσα τον αδερφό μου να του το πω!

 

-Πες μας λίγο για την σχέση σου με τον Γιώργο. Πώς έγινε «το κακό»;;

ΔΗΜΗΤΡΑ: Όταν ο Γιώργος μπήκε στο νοσοκομείο, η Μαίρη η αδελφή του το ανακοίνωσε στο facebook. Μόλις το διάβασα το είπα στον αδερφό μου και γονατίσαμε μαζί. Συνέχισα να προσεύχομαι χωρίς να έχω μάθει κάτι για το πώς ήταν η κατάσταση. Ρωτώντας έναν αδερφό έμαθα ότι ο Γιώργος έπρεπε να κάτσει σπίτι τουλάχιστον 15 μέρες χωρίς να βγει έξω για να αναρρώσει. Οπότε ο μόνος τρόπος επικοινωνίας ήταν το διαδίκτυο. Ένα απόγευμα μιλούσαμε στο skype πολλά αδέρφια και προτείνανε να βάλλουν μέσα και τον Γιώργο να δούμε τι κάνει. Έτσι και έγινε, μπήκε στην συνομιλία μας άνοιξε την κάμερα(θυμάμαι φορούσε φόρμες, φούτερ γαλάζιο, και αφάνα μαλλί και ήταν και χλωμός) και αμέσως μου δίνει ο Κύριος πληροφορία, κανονικότατα με φωνή «Αυτός είναι ο άντρας σου»!!! 

 

-Εσύ τί έκανες;

ΔΗΜΗΤΡΑ: Εγώ αυτό που είπα ήταν «Ε;;; τι έγινε τώρα;;»! Περισσότερο φοβήθηκα παρά χάρηκα. Ήμουν πολύ νέα στην πίστη και δεν είχα καν βαφτιστεί στο νερό, οπότε μου έμοιαζε και σαν επίθεση. Σο αστείο και θαυμαστό ήταν ότι το ίδιο είχε κάνει ο Κύριος και στον Γιώργο του είπε ότι ήμουν γυναίκα του!

 

-Γιώργο; Για πες...

ΓΙΩΡΓΟΣ: Όταν ανοίξαμε κάμερες την κοίταξα και αμέσως κάτι μέσα μου, ο Κύριος δηλαδή, είπε «Αυτή είναι η γυναικά σου»! 

 

-Ξαφνιάστηκες;

ΓΙΩΡΓΟΣ: Δεν ξαφνιάστηκα απλά δεν το περίμενα με ένα τέτοιο τρόπο ότι ο Θεός θα μου φανερώσει την γυναίκα μου. Με είχε προειδοποιήσει με ένα ενύπνιο πολύ καιρό πριν. Είχα δει ότι στον ουρανό ήταν ένα ελικόπτερο το όποιο είχε μέσα δυο κοπέλες, μια ξανθιά και μια μελαχρινή/καστανή. Όταν προσγειώθηκε το ελικόπτερο άκουσα μια φωνή να μου λέει "Διάλεξε ποια θέλεις για γυναίκα σου" εγώ επέλεξα την ξανθιά, αλλά η φωνή μου απάντησε "Όχι παιδί μου, για σένα έχω την άλλη". Όταν ήμουν 16 χρόνων, πριν απομακρυνθώ από τον Θεό, σκεφτόμουν ότι δεν θέλω να πάρω για γυναίκα μου κάποια αδερφή από την Πεντηκοστή, βέβαια σαν παιδί σκεφτόμουν πολλά λάθος φυσικά, αλλά για αυτό ήμουν σίγουρος! Δεν ήθελα γυναίκα από τον κόσμο, αλλά ούτε και τόσο αυστηρή και τόσο συντηρητική. Εκείνη την περίοδο σε μια προσευχή που έκανα είπα στον Κύριο ότι θέλω να παντρευτώ και να κάνω οικογένεια, αλλά με τα δικά μου "θέλω" και ο Κύριος μου απάντησε "Όχι, γιατί θα σου χαρίσω γυναίκα Πεντηκοστιανή" Μετά φυσικά σοκαρίστηκα!...

 

-Δήμητρα, αφού λοιπόν «προέκυψε» ο Γιώργος, τί έκανες;

ΔΗΜΗΤΡΑ: Δεν είπα σε κανέναν τίποτα για να είμαι σίγουρη ότι είναι από τον Κύριο. Ζήτησα τρία σημάδια. Το πρώτο ήταν να μου φανερώσει αν είναι η ώρα μου να παντρευτώ. Δε πέρασε η βδομάδα και με πλησιάζει μια αδερφή, με χαιρετάει και μου λέει «Να ξέρεις ότι το πρόσωπό σου βρίσκεται ήδη στην καρδιά του άντρας σου». Εγώ από το σοκ ούτε αμήν δεν είπα!!! Το δεύτερο να μην βάλλει εμπόδια αλλιώς εάν εμφανιστούν να τα σηκώσει. Το «εμπόδιο» λοιπόν ήταν ο πατριός μου, ο οποίος όταν τους το ανακοίνωσα φοβόταν για μένα, μην ξεγελαστώ και στεναχωρηθώ και φύγω από τον Θεό, οπότε μου έφερνε αντίρρηση. Ώσπου μια μέρα μιλήσαμε και μου είπε ότι αντέδρασε από φόβο αλλά μετά προσευχήθηκε για να μου μιλήσει και άλλαξε γνώμη. Χάρηκα γιατί κατάλαβα ότι ο Θεός μου σήκωσε το εμπόδιο. Τέλος το τρίτο σημείο ήταν να μου φανερώσει ο Κύριος τι έχει στην καρδιά του ο Γιώργος για τον Θεό, αν Τον αγαπάει.

 

-Και πώς στο φανέρωσε;

ΔΗΜΗΤΡΑ: Ο Γιώργος ήρθε Αθήνα με αφορμή να βοηθήσει την αδερφή του Μαίρη που παντρευόταν. Στην πραγματικότητα όμως ήρθε να γνωρίσει τους δικούς μου. Εγώ του έλεγα όχι ακόμα, αλλά Κρητικός παίρνει από όχι;; Με πήρε τηλέφωνο και μου λέει «Είμαι κάτω από το σπίτι σου ήρθα να μιλήσω στην μαμά σου να ξέρει ποιος είναι ο Γιώργος τι;; δεν θα με δει ποτέ;;». Μίλησαν, της εξήγησε ότι δεν “παίζει” και τα πράγματα πάνε σοβαρά και περιμένουμε τι θα πει ο Κύριος. Όταν έφυγε την ρώτησα πως της φάνηκε και μου είπε «Τσε το να καλό, τσε το άλλο καλό…» εεε όσο να ναι κατάλαβα ότι τον συμπάθησε πολύ και φυσικά χάρηκα. Όμως έφυγε και δεν πρόλαβε να με χαιρετήσει στην εκκλησία, οπότε στο λιμάνι έδωσε στον γαμπρό του ένα μπρελόκ να μου το δώσει. Πάω εκκλησία, κι ενώ ήμουν στεναχωρημένη που δεν τον χαιρέτησα, πλησιάζει ο αδερφός, με χαιρετάει και αφήνει κάτι στο χέρι μου και μου λέει «Μου είπε ο Γιώργος να σου πω, να το προσέχεις γιατί έχει μεγάλη σημασία για εκείνον». Ανοίγω το χέρι μου και ήταν ένα μπρελόκ καρδιά που έγραφε ο Ιησούς Χριστός σε αγαπά. Κατάλαβα ότι ήταν το τελευταίο σημείο που είχα βάλει, συγκινημένη τον πήρα τηλέφωνο και του είπα «Παντρευόμαστε»!

 

-Εσένα Γιώργο; Πώς το πήραν οι δικοί σου;

ΓΙΩΡΓΟΣ: Μετά την γνωριμία μας μέσω skype, το ανακοίνωσα στους γονείς μου ότι παντρεύομαι, το θεώρησαν παραμιλητό από την πνευμονία. Μετά μου μίλησαν για τους κινδύνους που υπάρχουν, ότι η Δήμητρα ήταν νέα στη πίστη(και για εκείνη μην την σκανδαλίσω αλλά και για μένα, μην είναι λάθος απόφαση) ότι πρέπει να είμαι σίγουρος 1000 %. Εγώ όμως ήμουν!! Γιατί ήξερα ότι ήταν από τον Κύριο.

 

-Τελικά; Πήγαν όλα καλά;

ΓΙΩΡΓΟΣ: Ο Κύριος τα ανάλαβε όντως όλα και αρραβωνιαστήκαμε τον Ιούλιο του 2011 και 1χρόνο μετά παντρευτήκαμε 21/07/12! Ακόμα και την ημέρα του γάμου μας ο Κύριος με διαβεβαίωσε ότι μου χάρισε Εκείνος την Δήμητρα και δεν την βρήκα εγώ. Την ώρα του γάμου περιμένοντας την νύφη, μου θύμισε την προσευχή που Σου είχα κάνει στα 16 μου και την απάντηση που μου έδωσε, μου χάρισε σύζυγο Πεντηκοστιανή. Φυσικά χάρηκα και τον ευγνωμονώ για το δώρο Του. 

 

-Τελειώνοντας, θα ήθελα μία τελευταία φράση από τον καθένας σας.

ΔΗΜΗΤΡΑ: Πολλές οι εμπειρίες με τον Κύριο, κι όχι επειδή κάναμε κάτι σωστό εμείς αλλά λόγω της χάρης Σου και μόνο!! Ευχαριστώ τον Κύριο για ότι κάνει στην ζωή μου, γιατί πιστοποιεί κάθε μέρα την σωστή επιλογή που έκανα να τον ακολουθήσω. 

 

ΓΙΩΡΓΟΣ: Τώρα αδέρφια μου, δίνω όλη την Δόξα στον Κύριο μου Ιησού Χριστό και του έχω παραδώσει την ζωή μας! Όλα τα έχω αφήσει στον Θεό και οδηγεί αυτός τα βήματά μας σαν οικογένεια και προσπαθούμε να κάνουμε και να παραμείνουμε στο θέλημά Σου καθημερινά, βήμα-βήμα!


Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Christianiteen" τον Νοέμβριο του 2013


«   »